کتاب مجموعه داستان صدای خرخر گلو اثر هادی جعفری نشر شالگردن

با دستِ راستم گلویش را گرفتم و او را به دیوار چسباندم به ‌طوری که فقط نوک پاهایش بر زمین بود. چنان گلویش را فشار دادم که صورتِ پُرمویش چروکیده ‌شد و چشم‌هایش وَق زد. صورتِ پرمویش باعث‌ شده بود که دستانم کمی لیز بخورد و فشار، بیش‌تر، بر صورتش وارد شود و متأسفانه این‌جوری کمی نفسش جا می‌آمد. دست‌هایش می‌لرزید و کاملاً بی‌حرکت بود و هیچ عکس‌العملی نداشت. فقط از گلویش صدای خرخر شنیده ‌‌می‌شد. با این‌که می‌توانست مقاومت کند و مرا پس بزند ولی هیچ کاری نمی‌کرد. هر چند ثانیه یک‌بار، رعشه‌ای بدنش را فرا می‌گرفت و پاهایش از زمین کنده ‌می‌شد. واقعاً اعصابم را داغان کرده‌ بود! دیگر کاسه‌ی صبرم لبریز شده ‌بود و به تهِ خط رسیده ‌بودم!