کتاب سی نامه ی سیاه اثر زیبا حیدری نشر شقایق

باجه‌ی تلفن مکان وصل من و او بود.
قرارمان سی نامه بود در باجه.
مخفی‌اش می‌کردیم و وقتی کسی نبود، نامه‌ها را برمی‌داشتیم…
برای هم از هم می‌گفتیم. از زندگی گذشته و رویاهای آینده…
او می‌خواست نقاش شود و من بزرگترین خیاط شهر.
او می‌خواست عاشق باشد و من خوشبخت‌ترین معشوق شهر.
سی نامه کافی بود برای یک عمر خوشبختی یا باید بیشتر می‌نوشتیم؟